Diziler, filmler, reklamlar..Medyanın ışıltılı dünyasında son zamanlarda dikkat çeken bir tekrar var: aynı yapımcılar, aynı oyuncular ve benzer hikayeler. Günümüze gelmişken çeşitlilik artıyor gibi görünse de güç giderek daha az sayıda ismin elinde toplanıyor.
Medya sektöründe her gün yeni yıldızlar doğuyor. Ancak ne yazık ki günümüz medyasında daha fazla yıldız, çeşitlilik demek değil.
Geçtiğimiz yıl sektörde bazı yapım ajanslarının ve temsilcilerinin artan etkisi ve görünürlüğü dikkat çekmiş, izleyicilerin tepkisini toplamıştı.
Görünürlük artıyor, çeşitlilik yerinde sayıyor.
Türkiye’de ve dünyada dizi sektörü giderek daha yüksek bütçelerle ilerliyor. Bu durum, yapımcıları risk almaktan uzaklaştırıyor. Daha önce tutmuş, ses getirmiş oyuncular ve bilinen ekipler “güvenli tercih” olarak görülüyor. Sonuç olarak izleyici farklı kanallarda veya platformlarda benzer projelerle karşılaşıyor.
Bu tabloyu yalnızca yaratıcılık ya da tekelleşme adı altında değerlendirmek haksızlık olur; işin içinde güçlü bir ekonomik gerçeklik de söz konusu. Büyük yapımlar, büyük sermaye gerektiriyor ve bu sermaye çoğu zaman sınırlı çevrede dolaşıyor.
Sektöre tutunmaya çalışan yeni oyuncuların görünmezliği de önemli bir konu. Yapımcılar, senaristler, reklamcılar tüm bunların hepsi bilinen adını duyurmuş oyuncularla çalışmak istiyor. Bu durum medya sektörünün kapılarını yeniliğe ve yeni yüzlere sıkı sıkıya kapatıyor.
Bugün izlediğimiz içerikler, yalnızca eğlence tercihlerimizi değil, neyin “tutacağına” dair ortak kabullerimizi de şekillendiriyor. Bu yüzden mesele yalnızca kimin ekranda olduğu değil; kimin seçme hakkına sahip olduğu. Belki de asıl soru, anlatılan hikâyelerden çok, anlatma imkânının kimlerde toplandığı.
flashandflash.com 
Yorum bırakın