Bir akşam üç benzer video izlediniz. Durup “neden tekrar izledim?” diye düşündünüz mü?
Sosyal medya yıllar içinde gelişirken dünya içinde etkisini arttırdı. Dijital platformlarda dolaşırken her kaydırdığımız, her geçtiğimiz içerik neredeyse birbirinin aynısı. Peki neden sıkılmıyoruz?
Aynı içeriğe sahip videolar, benzer skeçler ve tekrar eden hikayeler biz izleyicilerin karşısına defalarca çıkıyor. Hepsi aynı içerikler, farklı yüzler ancak buna rağmen bu içerikler izlenmeye, paylaşılmaya ve popülerliğini korumaya devam ediyorlar.
Bu durum yalnızca içerik üretiminin tek tipleşmesinin bir sonucu değildir. Bunun arkasında sadece algoritma yok, zihnimiz var. Tekrar eden içeriklerin sıkça tercih edilmesinde psikolojik nedenler de etkili.
Özellikle çağımızın en sık rastlanan kaygı bozukluğu ve belirsizlik duygusu. Kullanıcılar günlük hayatlarında yeterince kaygı ve belirsizlikle karşı karşıya buluyorlar, dolayısıyla mola olarak gördükleri dijital platformlarda geçirdikleri sürede bunlarla karşılaşmak istemiyorlar.
Tekrar izlemek, modern dünyanın küçük bir güven ritüelidir.
Aşina oldukları içerikleri tüketmek güven duygusunu arttıyor, kendilerini daha güvende hissetmelerine neden oluyor. Tanıdık içerikler beyne “tehlike yok” sinyali gönderiyor.
Bu nedenle birçok kişi, yeni ve farklı içerikler keşfetmek yerine alışık oldukları içerikleri tüketmeyi tercih ediyor. Sosyal medya uygulamalarının algoritmaları da bu eğilimi destekleyerek sık tercih edilen içerikleri daha da sık karşılarına çıkarıyor. Sonuç olarak tekrar, dijital bir alışkanlık değil, aynı zamanda bir konfor alanı haline geliyor.
Kullanıcıların bu eğilimleri içerik üreticilerinin işlerini kolaylaştırırken dijital dünyada tekdüzeliği de besliyor. Artık izlenmek ve popülerliklerini korumak için özgün ve yeni içerikler bulmaları gerekmiyor. Bu da özgün içerik üretimini ve keşfini zorlaştırıyor.
Kısacası belki de mesele, neden aynı şeyleri izlediğimizden çok, neden yeni olanı denemekten bu kadar kaçındığımız.
flashandflash.com 
Yorum bırakın